Neslihan Kayalar Kişisel Web Sitesi

Bu aralar herkes mi boşanıyor ne? Etrafım boşanmak isteyen çitfler, hazır boşanmışlar ve boşanmayı düşüncesinde taşıyanlarla sarıldı. Marketten çıktığımda elimde torbalarla yürürken güzel yüzlü bir çocuğa bakarken annesi başka bir anneye, babasında kaldığı günler olduğu için diye başladığı bir cümle kuruyordu.
Yeter artık herkes mi boşandı diyecektim neredeyse?

Çocuklar ne hissediyor ve ne yaşıyor hep merak etmişimdir. Boşanmak yetişkinler için bir çözüm ya çocukların ne hissettiği, ne yaşadığı ile ilgilenen birileri var mı? Hele babası ve annesi biribirinin yüzünü görmeye bile katlanamıyorsa çocuk yarım yarım nasıl sürdürüyor yolunu?

Kadının ve erkeğin hayatlarına bir başka insanı alma umutları onları mutlu kılarken çocuk büyük bir mutsuzluğun içine mi yuvarlanıyor? Çocuğun boşanan anne baba arasında kalmışken umudu ne olabilir ki? Ya da var mıdır? Bir oda yerine iki oda, bir kutu oyuncak yerine iki kutu oyuncak yeter mi çocuk dünyasının çalkantılarını dindirmeye?

Kimse boşanmasın demiyorum ama merak ettiğim çocuğuna eğilip ne çektiğini, ne hissettiğini soran var mıdır? Sanki yetişkinlerin tek derdi; neden böyle bir karar aldıklarını, ne kadar sağlıklı bir karar olduğunu açıklamakmış gibi görünüyor. Tamam karar alındı, boşanıldı peki çocuk ne anladı bu durumdan, ne hissetti. Taşlar anne babası için yerine oturduğunda çocuk için de oturur demek mümkün mü? Yıllar sonra çocuğun gerçekliği kendisine nasıl açıkladığını işittiğimizde üzüleceksek baştan sorup anlamak belki her şeyi katlanılır kılabilir.

Çocuğun dünyaya başka bir kırılımdan baktığını neden unuturuz ey yetişkin olduğunu iddia edenler.

Bu Yazıyı Paylaşın